اجتماعی

همشهری آنلاین نوشت: حدود ۳۲ میلیون نفر از جمعیت ایران، دهه‌پنجاهی و دهه‌شصتی هستند که سالمندان آینده را تشکیل می‌دهند اما هنوز ساختارهای موردنیاز برای این تعداد فراهم نشده است.

سالمندان، ۱۲ درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند و این آمار تا سال ۲۰۵۰ با سرعت بالایی به بیش از ۲۲ درصد خواهد رسید.

ایران بیش از ۸۵ میلیون نفر جمعیت دارد که از این تعداد حدود ۹ میلیون نفر یعنی معادل ۱۰ درصد کل جمعیت، سالمند هستند. از این ۹ میلیون نفر جمعیت سالمند، ۴ میلیون و ۲۶۸ هزار نفر مرد و ۴ میلیون و ۵۹۵ هزار نفر زن هستند.

باید این حقیقت علمی و پزشکی را پذیرفت که ۶۰ درصد مرگ‌ها در سن سالمندی اتفاق می‌افتد و ۷۰ درصد بیماری‌ها نیز در این دوره خود را نشان می‌دهند. بیماری‌هایی که در صورت بروز، مزمن خواهند بود و تقریبا دیگر درمان نخواهند شد. چراکه اساسا بهبودی و درمان صددرصدی در دوره سالمندی گاه غیرممکن است.

باید دقت داشته باشیم که هزینه‌های سلامت سالمندان گاهی از حقوق و مستمری آنها بیشتر است. بنابراین نیاز است که در دوران جوانی سبک زندگی درستی داشته باشیم تا در دوره سالمندی کمتر اذیت شویم و خانواده و نظام سلامت کشور را نیز کمتر دچار هزینه کنیم.

جمعیت بزرگ دهه‌شصتی‌ها و دهه‌پنجاهی‌ها

در حال حاضر در کشور، جمعیت بزرگ دهه‌شصتی‌ها و دهه‌پنجاهی‌ها را داریم که بیش از ۳۰ میلیون نفر از جمعیت کل کشور را شامل می‌شوند؛ ۱۸ تا ۲۰ میلیون نفر دهه‌شصتی و ۱۲ میلیون نفر دهه‌پنجاهی. این دو گروه جمعیتی در مسیر سالمندی قرار دارند. اما مساله این است که ساختارهای کشور برای این خیل عظیم جمعیت سالمندی در آینده آماده نیست. این یعنی باید از حالا با سرعت برای مراقبت، نگهداری، حفظ سلامت، تامین امکانات بهداشت و سلامت جسم و روان و گذران اوقات فراغت و بهره‌گیری از توانایی‌های افرادی که به سنین سالمندی می‌رسند، طرح و برنامه داشته باشیم.

 

دکتر محمد ترکاشوند، جمعیت‌شناس و عضو هیئت علمی دانشگاه ، ساختارها و اقداماتی که لازم است برای جمعیت سالمندان کشور فراهم و انجام شود را برشمرده که به مهم‌ترین آنها اشاره می‌کنیم. این استاد دانشگاه معتقد است «آنچه نیاز است که برای سالمندان هزینه کنیم، باید ابتدا برای دوره میانسالی‌شان هزینه کنیم.» او می‌گوید: «ما باید سالمندیِ فعال داشته باشیم تا سالمندان ما بتوانند خودشان از خودشان مراقبت کنند و زندگی خوبی داشته باشند. لازمه این موضوع، تمرکز روی سبک زندگی در دوران جوانی و میانسالی آنها است. در این صورت وقتی این گروه پیر بشوند، زندگی خوبی خواهند داشت و کمترین نیاز را به دولت دارند.

۶ نکته درباره سالمندی استانداردِ میانسالانِ امروز

۱. باید بپذیریم که عمده بیماری‌های دوره سالمندی درمان ندارند؛ مثل بیشتر سرطان‌ها، دیابت، فشارخون، بیماری‌های قلبی و عروقی و … . بنابراین بهترین راه این است که مبتلا نشوید.

۲. برای مبتلا نشدن به بیماری‌ها باید سبک زندگی شما در تمام عمر سالم باشد. نه فقط در دوران پیری. پس آنچه کیفیت سلامت فرد سالمند را می‌سازد، زندگی ۳۰ سال قبل اوست. این‌که از ۳۰ تا ۶۰ سالگی چه کرده است، تعیین‌کننده این موضوع است که از ۶۰ سالگی به بعد چه وضعیتی خواهد داشت.

۳. بیشتر کشورها به این نتیجه رسیده‌اند که باید سیاست‌های سالمندی را از جوانی شروع کنند تا افراد در سالمندی درگیر بیماری‌های مزمن نشوند. نه این ‌که سر وقت پرورش پزشک دیابت و سرطان و پزشک سلامت سالمندان بروند. چراکه اصل بر «پیشگیری» است.

۴. البته نمی‌توان خدمات سالمندی نداشت و ارائه نداد؛ باید بیمارستان‌های مجهز ویژه سالمندان تأسیس کنیم، خانه‌های سالمند شیک و مجهز داشته باشیم، مهدهای مخصوص سالمندان داشته باشیم، اما باید از جوانی حواس‌مان به دوره سالمندی باشد.

۵. بیماری‌های یک سالمند زمین تا آسمان با بیماری افراد دیگر فرق می‌کند. وقتی به یک بیماری مبتلا می‌شود، دیگر درمان نمی‌شود. در نتیجه بخش سلامت ما باید به طور فوری با این گروه جمعیتی و نیازهای پزشکی و سلامتش منطبق شود. به این معنی که همان‌طور که پزشک کودک تربیت می‌کنیم، باید بتوانیم پزشک سالمند هم به تعداد کافی تربیت کنیم.

۵. جمعیت ۱۸ تا ۲۰ میلیون نفری دهه‌شصتی‌ که به سنین سالمندی می‌رسند، همه‌شان امکان زندگی با فرزندان‌ خود را به دلایل مختلف نخواهند داشت. بنابراین باید خانه‌های مجهز سالمندان داشته باشیم؛ خانه‌هایی که ارتباط فرزندان و سالمندان را حفظ کنند. حتی باید چیزی شبیه به مهد سالمند داشته باشیم که سالمندها صبح‌ها به آن‌جا بروند و غروب‌ها به خانه و نزد خانواده برگردند.

۶. باید در حوزه پزشکی و سلامت به سمت پزشکی اجتماعی برویم. قرار نیست فقط به فکر ساخت دارو و تربیت پزشک و جراح و … باشیم؛ باید به سمت نوعی پزشکی اجتماعی برویم که مبتنی بر پیشگیری از بیماری‌ها و سبک زندگی درست باشد. در این صورت شما جوری زندگی خواهید کرد که نیازی به دارو و مراقبت پزشکی و بیمارستان و … نخواهید داشت یا کمتر نیاز خواهید داشت.

مترجم: مریم رضایی

به گزارش وال‌استریت ژورنال، آمریکایی‌‌هایی که اکنون در دهه ۳۰ زندگی خود هستند، کمتر از هر زمان دیگری به بزرگسالان شبیه هستند. اقتصاددانان مدت‌‌هاست که هشدار می‌دهند به خاطر کاهش قابل‌توجه مالکیت خانه، ازدواج و زاد و ولد در این نسل، آنها در رسیدن به مرحله بزرگسالی با مشکل مواجه شده‌‌اند. اگرچه برخی از سی‌‌ و چند ساله‌‌ها به‌‌طور آگاهانه مسیری را انتخاب می‌کنند که کمتر سنتی است، اما خیلی از آنها می‌‌گویند این اهداف برایشان دور از دسترس هستند.

کودی هاردینگ» ۳۸ ساله که مجرد است و با سه هم‌‌خانه در بروکلین زندگی می‌کند، می‌‌گوید: «احساس می‌‌کنم دستورالعمل‌‌های زندگی خوب دیگر کاربرد ندارند و هیچ‌‌کس آنها را به‌‌روزرسانی نکرده است.»

 

ترکیبی از عوامل اجتماعی و اقتصادی باعث شده یک نسل کامل از پیشرفت باز بماند و چیزی که پژوهشگران قبلا آن را «عقب ماندن» می‌‌نامیدند، حالا بیشتر شبیه به وضعیتی دائمی از پیشرفت متوقف‌‌شده به نظر می‌‌رسد. «موسسه مطالعات خانواده» که یک اندیشکده محافظه‌‌کار است، پیش‌بینی کرده یک‌‌سوم از جوانان امروزی هرگز ازدواج نخواهند کرد. این رقم برای افراد متعلق به نسل‌‌های قبل‌‌تر کمتر از یک‌‌پنجم بود. در همین حال، براساس گزارش مرکز پژوهشیPew، سهم بزرگسالان زیر ۵۰ سال که بدون فرزند هستند و می‌‌گویند بعید است که هرگز صاحب فرزند شوند، بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳، از ۳۷‌درصد به ۴۷‌درصد افزایش یافته است. رایج‌‌ترین توضیحی که برای علت ثابت ماندن جوانان در وضعیت فعلی می‌توان ارائه کرد این است که آنها به دلیل تورم بالا و افزایش سرسام‌‌آور هزینه‌‌های مسکن، توانایی مالی کافی برای زندگی در دنیای بزرگسالی را ندارند. اما این همه ماجرا نیست.

درست است که افراد سی‌‌ و چند ساله با مشکلات اقتصادی سختی روبه‌‌رو بوده‌‌اند. بسیاری از آنها در دوران رکود اقتصادی بزرگ (۲۰۰۸-۲۰۰۷) وارد بازار کار شدند، دوران پاندمی را با بازگشت به خانه والدین خود سپری کردند و اکنون با بدترین بازار مسکن در ۴۰ سال اخیر مواجه هستند. اما آمارها تصویر پیچیده‌‌تری ارائه می‌دهند.

متولدین دهه شصت که نگارنده این مرقومه هم یکی از آنهاست، ویژگی‌های عجیب و غریبی دارند که در نسل‌های بعد و قبل از آنها نمی‌شود مثل آن را پیدا کرد. یکی از این ویژگی‌ها این است که متولدین این دهه، دوست ندارند که بپذیرند بزرگ شده‌اند.

بزرگ‌ترین متولد دهه شصت یعنی کسی که در سال 60 به دنیا آمده است الان 43 سال دارد و کوچک‌ترین متولد این دهه که در سال 69 به دنیا آمده 34 سال دارد.

متولدین دهه‌های قبل از شصت وقتی در این سن‌ها بودند یک خانواده را اداره می‌کردند و شبیه مردان جاافتاده‌ای بودند که سال‌ها تجربه دارند. به طور مثال قیافه مرحوم حسن جوهرچی در سریال «در پناه تو» را به یاد بیاورید. یک جوان دانشجو که قشنگ شبیه مردان جاافتاده بود.

دهه شصتی‌ها در برابر این بزرگ شدن مقاومت می‌کنند و اگر میان آنها باشید می‌بینید که هنوز در این سن و سال دوست دارند، بازی کنند، شوخی کنند و به اصطلاح ادای جوانان 20 یا نهایتا 25 ساله را در بیاورند.

شوخی‌هایی که 20 سال پیش شما از یک مرد یا زن 34 ساله و یا 43 ساله شاهد نبودید. مثلا در یک مهمانی آنها جدی می‌نشستند و حرف‌های جدی می‌زدند و به فرزندان خود می‌گفتند این کار را بکن یا نکن. همان کارها را بعضی وقت‌ها همین الان در برخی مهمانی‌ها انجام می‌دهیم که فرزندان‌مان با خود فکر می‌کنند که چه پدر یا مادر سرخوشی دارند.

ما دهه شصتی‌ها وقتی از یکی از خودمان پستی را قبول می‌کند و یا در انتخاباتی برنده می‌شود، با تعجب به همدیگر نگاه می‌کنیم که مگر می‌شود ما هم در این کشور مسئول شویم، ما که هنوز بزرگ نشده‌ایم.

شاید این ویژگی به خاطر این است که ما وقت کافی برای جوانی کردن نداشته‌ایم. ما همیشه از کودکی با محدودیت بزرگ شده‌ایم. رفتیم مهمانی دست به میوه‌های نزنید. وقتی مهمان‌ها رفتند اگر شیرینی ماند، آن وقت شما هم شیرینی بخورید. تو جمع بلند نخندید. نرید تو حیاط با بچه‌ها بازی کنید و لباس‌های عیدتان را کثیف کنید.

در جوانی‌ها که مدام در صف بودیم. صف کنکور، صف کار، صف سربازی و … شاید جوان‌تر‌های امروزی باور نکنند اما ما برای کنکور دفترچه فیزیکی پر می‌کردیم و صف می‌ایستادیم تا از طریق اداره پست، آن را پست کنیم.

ما در این سن و سال با همه مشکلاتی که داریم، هنوز هم می‌توانیم برای جام رمضان تیم بدهیم و فارغ از دنیا، فوتبال بازی کنیم. در جمع‌های متولدین دهه شصت، مدام حرف از خاطرات است. مدام حرف از محدودیت‌هاست.

همه اینها باعث شده است تا ما دهه شصتی‌ها در برابر بزرگ شدن مقاومت کنیم. هیچ نسلی مثل ما، پیگیر دیدن کارتون یا همان انیمیشن نیست. هیچ نسلی مثل ما نمی‌توانددر 40 سالگی با یک کنسول بازی و یک فوتبال شب را به صبح برساند.

خیلی دوست دارم و ببینم که 50 و 60 سالگی ما چگونه است. یا در آن زمان هم همچنان به دنبال جوانی کردن هستیم یا نه؟ که فکر می کنم هستیم و آن زمان هم شبیه میان سال‌ها و پیرمردان نخواهیم بود.

ما متفاوت هستیم و این تفاوت هم به خاطر سختی‌هایی است که کشیده‌ایم. ما تا آخر عمر هم دوست نداریم قبول کنیم که بزرگ شده‌ایم.

عصرایران ؛ مصطفی داننده

دو زمین لرزه بزرگ در ترکیه رخ داده است که بیش از 3000 کشته برجای گذاشته و تعداد نامعلومی را مجروح یا آواره شده است.

اولین زمین لرزه در نزدیکی غازیانتپ در نزدیکی مرز سوریه به بزرگی 7.8 ریشتر بود و تا انگلستان احساس شد. دومین مورد نه ساعت بعد، روی گسلی که به نظر می رسد یک گسل متقاطع است، رخ داد که بزرگی 7.5 را برای آن ثبت کردند.

بر اساس اعلام دولت ترکیه، حدود 3450 ساختمان فروریخته است. بسیاری از ساختمان‌های مدرن و جدید با ساختار «پنکیک» تخریب شده و فروریختند.

فروریختن پنکیکی، به ریزش سازه ای اشاره دارد که در آن فروریختگی به علت عدم مقاومت ستون ها و دیوارهای حائل بین دو طبقه و تخریب آنها، از بالا به پایین رخ می دهد و طبقات بالایی بر روی طبقات پایینی ساختمان قرار می گیرند و طبقات فروریخته به صورت صفحات پنکیک به نظر می رسند.

چرا این اتفاق افتاد؟ آیا علت صرفاً بزرگی و خشونت عظیم زمین لرزه بود یا مشکل از ساختمان هاست؟

هزاران سال زلزله

زمین لرزه ها در ترکیه رایج هستند، چرا که ترکیه در یک منطقه بسیار فعال لرزه ای قرار دارد که در آن سه صفحه تکتونیکی به طور مداوم در زیر سطح زمین بر روی یکدیگر قرار می گیرند. سوابق تاریخی زمین لرزه ها در این منطقه حداقل به 2000 سال قبل برمی گردد، که یکی از بزرگترین آنها به زمین لرزه ای در سال 17 میلادی برمیگردد که ده ها شهر را با خاک یکسان کرد.

ناحیه گسل شرقی آناتولی که میزبان این زمین لرزه ها بوده است در مرز بین صفحات تکتونیکی عربستان و آناتولی است که تقریباً 6 تا 10 میلی متر در سال از کنار یکدیگر عبور می کنند. کرنش الاستیکی که در این ناحیه مرزی این صفحه ها انباشته می‌شود، توسط زلزله‌های متناوب که میلیون‌ها سال است رخ داده، آزاد می‌شود. بنابراین زمین لرزه های اخیر غافلگیر کننده نیستند.

ساخت و ساز ضعیف

به نظر می رسد بسیاری از ساختمان های فروریخته از بتن و بدون تقویت لرزه ای کافی ساخته شده اند. قوانین لرزه ای ساختمان در این منطقه نشان می دهد که این ساختمان ها باید قادر به تحمل زمین لرزه های قوی (جایی که زمین بین 30 تا 40 درصد گرانش معمولی شتاب می گیرد) باشند.

زمین لرزه های 7.8 و 7.5 باعث لرزش در محدوده 20 تا 50 درصد گرانش شده اند. بنابراین، بخشی از این ساختمان ها در شدت لرزش کمتر از “کد طراحی” شکست خوردند و تخریب شده اند.

عدم رعایت اصول و قوانین و عدم استفاده از مصالح ساختمانی مناسب می توانند از دلایل این موضوع باشند. از سوی دیگر نیاز به نوسازی بافت های فرسوده و ساختمان های قدیمی، در این حادثه بیش از پیش مشخص گردید.

نوسازی

اگرچه مقامات ترکیه می‌دانند که بسیاری از ساختمان‌ها در برابر زلزله ناامن هستند، اما یافتن راه حل آن هنوز مشکلی است که نتوانسته‌اند آن را بیابند. بسیاری از ساختمان‌های قدیمی که قبلاً ساخته شده‌اند، نیازمند مقاوم‌سازی لرزه‌ای هستند اما در مقایسه با سایر چالش‌های اجتماعی-اقتصادی، این موضوع در اولویت قرار نگرفته است.

 

دولت محلی هنگ کنگ اعلام کرد که قصد دارد ۵۰۰ هزار بلیت هواپیمای رایگان را به عنوان بخشی از برنامه احیای صنعت گردشگری این منطقه (سلام هنگ کنگ) به مشتاقان سفر به هنگ کنگ هدیه کند.

بلیت‌ها که مجموع ارزش آنها به ۲۵۴.۸ میلیون دلار می‌رسد، قرار است بین سه شرکت هواپیمایی هنگ کنگ اکسپرس (HK Express)، کاتای پاسیفیک (Cathay Pacific) و هنگ کنگ ایرلاینز (Hongkong Airlines) تقسیم شوند.

علت این تصمیم، بازگرداندن توریست ها به هنگ کنگ اعلام شده است. صنعت توریسم، یکی از صنایع مهم هنگ کنگ بوده و هنگ‌کنگ، پیش از همه‌گیری ویروس کرونا به طور متوسط سالانه ۵۶ میلیون گردشگر جذب می‌کرد ولی این تعداد تا سال ۲۰۲۲ به حدود ۱۰۰ هزار نفر کاهش یافت. همچنین، اجرای قوانین سخت‌گیرانه مبارزه با بیماری کووید۱۹ موجب شد تا ۱.۶ درصد از جمعیت این منطقه کاسته شود که بیشترین نرخ از سال ۱۹۶۱ محسوب می‌شود.

مسافران علاقمند به سفر به هنگ کنگ می‌توانند از ابتدای ماه آینده میلادی (مارس) با مراجعه به وب‌سایت World of Winners برای شرکت در قرعه‌کشی این بلیت‌ها ثبت نام کنند.

کیوتو

کیوتو زمانی پایتخت ژاپن بود و به همین دلیل تاریخ و فرهنگ زیادی برای کشف دارد. برای کشف همه چیزهایی که این شهر دارد، حداقل به چند روز زمان نیاز دارید.

بالی

چه در جستجوی روح باشید و چه فقط به دنبال مکانی برای استراحت و کنار گذاشتن واقعیت، بالی یک انتخاب مناسب است. بالی جایی است که فقط یک بار از آن بازدید نمی کنید.

پوکت، تایلند

جزیره کوهستانی پوکت به سرعت به یکی از پرطرفدارترین مقاصد سفر آسیا تبدیل شده است. آب‌های آبی کریستالی، پیاده‌گردی‌های حماسی و غذاهای باورنکردنی تایلندی، پوکت را به مقصدی رویایی برای بسیاری تبدیل کرده است.

مالدیو

مالدیو رمانتیک ترین مقصدی است که در زندگی می توانید تجربه کنید. این همه چیزی است که انتظار دارید و بیشتر. با آب های شفاف و برخی از بهترین غواصی هایی که در سراسر جهان دیده اید! هتل های بی پایانی برای انتخاب وجود دارد و بسیاری از آنها در جزایر خصوصی شناور هستند.

 

---

پایتخت های اروپایی اغلب اولین کسانی هستند که هنگام برنامه ریزی سفر در سراسر این قاره به ذهنشان خطور می کند. چه کسی دوست ندارد چند هفته را در پاریس، آمستردام و مادرید بگذراند؟ و در حالی که آنها مکان های دوست داشتنی هستند، اما باید از شهرهای کوچکتر اروپا هم غافل نشوید.

کولمار، فرانسه

استراسبورگ فرانسه که به عنوان پایتخت کریسمس شناخته شود با کولمار با قطار 30 دقیقه فاصله دارد. این روستای کوچک قسمتی از یک فیلم دیزنی به نظر می رسد. در طول فصل تعطیلات، مکان خاصی است که با بازارهای پاشیده شده در سراسر آن احساس صمیمیت و سادگی می کنید!

بلسینگتون، ایرلند

در قلب کوه های Wicklow، درست خارج از دوبلین، شهر جذاب Blessington قرار دارد. این روستای ایرلندی پر از جذابیت های بکر در سواحل دریاچه هایی به همین نام است. از کافه‌های دوست‌داشتنی که خوراکی‌های خوشمزه سرو می‌کنند گرفته تا میخانه‌های پرجنب‌وجوش ایرلندی و قلعه راسبورو، دیگر چیزهایی که باید در سفر به این سرزمین اعجاب انگیز دیدنشان را از دست ندهید!

انسی، فرانسه

این شهر کوچک در وسط رشته کوه های آلپ و در سواحل دریاچه انسی قرار گرفته است و مناظر فوق العاده ای را در خود جای داده است. از آنجایی که در مشهورترین کوه های اروپا قرار دارد، شما می توانید در زمستان اسکی کنید، در تابستان پیاده روی کنید و شنا کنید. برای همه در انسی جذابیتی وجود دارد.

کاتسوولد، انگلستان

در واقع، این بخش از انگلستان مجموعه ای از شهرهای کوچک است. Cotswold برخی از بهترین مناظر در بریتانیا را در خود دارد و می توانید در مسیرهای پیاده‌روی که روستاها را در میان تپه‌های سرسبز و زمین‌های کشاورزی به هم متصل می‌کند، پرسه بزنید.

نافپلیو، یونان

اینجا یک دهکده قدیمی ونیزی در سرزمین اصلی است! نافپلیو در شبه جزیره پلوپونز، منطقه ای در جنوب غربی آتن و محبوب گردشگران اروپایی است. شما می توانید در یکی از سواحل متعدد استراحت کنید، برای دیدن مناظر شگفت انگیز تا قلعه باستانی پیاده روی کنید یا از یک شب پر جنب و جوش در میدان شهر لذت ببرید.

هند کشوری است که جمعیت آن به سرعت در حال افزایش است. بر اساس بررسی جمعیت جهان در سال 2021، هند خانه 1.37 میلیارد نفر است و پیش بینی می شود که در دهه آینده به پرجمعیت ترین کشور جهان تبدیل شود.

در واقع، انتظار می رود هند امسال از جمعیت چین پیشی بگیرد. این رشد به دلیل جمعیت زیاد، پویا و جوان هند است که 65 درصد از هندی ها زیر 35 سال سن دارند.

در حالی که چین با چالش هایی از جمله کاهش نیروی کار با جمعیت سالخورده مواجه است، در حال حاضر 600 میلیون نفر در هند بین 18 تا 35 سال سن دارند. این بدان معناست که هند بیشترین تعداد نسل هزاره و GenZ را در این سیاره دارد.

جمعیت هند از چین پیشی خواهد گرفت: آیا این خوب است یا بد؟

یکی از بزرگترین چالش های پیش روی جوانان هندی اشتغال است. سازمان بین‌المللی کار (ILO) گزارش داد که نرخ بیکاری در هند از 4.9 درصد در سال 2018 به 7.5 درصد در سال 2020 افزایش یافته است و همه‌گیری COVID-19 وضعیت را تشدید کرده است.

اکثر بیکاران را جوانان فارغ التحصیل تشکیل می دهند که برای یافتن شغل مناسب از تحصیل کنار می کشند و اغلب مجبور به استخدام مشاغل کم دستمزد می شوند.

چنین شرایطی منجر به ناآرامی اجتماعی، فقر و افزایش شکاف نابرابری غنی و فقیر می شود. خبر خوب این است که دولت هند توجه و اقدامات موثری در این مورد کرده است.

نخست وزیر مودی اقدامات متعددی را برای تقویت اشتغال زایی و رشد اقتصادی انجام داده است. یکی از این اقدامات، ایجاد وزارت توسعه مهارت و کارآفرینی بود که بودجه و فرصت های توسعه مهارت را برای افراد و شرکت ها فراهم می کند.

یک برنامه شاخص که توسط دولت برای حمایت از مشاغل کوچک و کارآفرینان راه اندازی شده است، پرادان مانتری مودرا یوجانا (PMMY) است.

آموزش یکی دیگر از چالش های بزرگ در هند است. بر اساس گزارش اداره ملی بررسی نمونه (NSSO)، تنها 59.5 درصد از جوانان هندی باسواد هستند، با تفاوت در کیفیت آموزش هنوز در مناطق شهری و روستایی و در طبقه بندی های اجتماعی-اقتصادی وجود دارد. این کمبود کارگران ماهر مانع توسعه اقتصادی کشور می شود.

این موضوع نیز در حال بررسی است. مؤسسات آموزش عالی در هند بیش از هر زمان دیگری وجود دارد، با 150 دانشگاه جدید و بیش از 1570 کالج از سال 2015 تا 2018 ساخته شده است.

از یک طرف، جمعیت جوان زیاد می تواند مزایای اقتصادی قابل توجهی به همراه داشته باشد، زیرا آنها بخش قابل توجهی از نیروی کار و مصرف کنندگان بالقوه را نمایندگی می کنند.

پاسخ: این بر عهده دولت، مؤسسات آموزشی و جامعه به عنوان یک کل است که به چالش ها رسیدگی کنند و از پتانسیل این جمعیت برای تثبیت هند به عنوان یک قدرت جهانی استفاده کنند. این امر مستلزم تلاش‌های متمرکز و مستمر برای ایجاد فرصت‌هایی برای آموزش، اشتغال، و توسعه فردی و رسیدگی به مسائل فقر، نابرابری و طرد اجتماعی است.

با وجود قوانین منع سختگیرانه در بسیاری از نقاط جهان، بسیاری از مواد مخدر غیرقانونی رایج هنوز هم استفاده گسترده ای دارند. انسان ها رابطه ای داستانی و پیچیده با مواد مخدر دارند. بسیاری از داروها که به عنوان مواد شیمیایی که باعث تغییر در فیزیولوژی یا روانشناسی ما می شوند تعریف می شوند، مانند کافئین، نیکوتین و الکل که از نظر دارویی یا از نظر فرهنگی پذیرفته شده اند. اما بسیاری از داروها – از جمله داروها و مواد غیر دارویی که به عنوان دارو مصرف می شوند – به صورت تفریحی مصرف می شوند و می توانند مورد سوء استفاده قرار گیرند. هر کشور و مردمی رابطه خاص خود را با مواد مخدر دارند، برخی از آنها استفاده از مواد خاص را می پذیرند در حالی که برخی دیگر کاملاً از آنها اجتناب می کنند. رایج ترین داروهایی که به طور کلی در نقاط مختلف جهان غیرقانونی تلقی می شوند کدامند؟ گرافیک امروزی از داده های گزارش جهانی مواد مخدر سازمان ملل در سال 2021 استفاده می کند تا شایع ترین داروی مورد استفاده در هر کشور را مشخص کند.

چه انواع داروهای رایج ردیابی می شوند؟
شش نوع اصلی از مواد مخدر به عنوان شایع ترین مواد مخدر در سراسر جهان یافت می شوند.
شاهدانه: مواد مخدر مشتق شده از شاهدانه، از جمله شاهدانه. این دسته شامل ماری جوانا (گل های خشک)، حشیش (رزین) و سایر قسمت های مختلف گیاه یا روغن های مشتق شده است.
کوکائین: مواد مخدری که از برگ های گیاهان کوکا به دست می آید. برچسب نمک کوکائین برای شکل پودر یا کراک برای کوکائین فرآوری شده با جوش شیرین و آب به شکل سنگ است.
تریاک: شامل مواد افیونی است که مستقیماً از گیاه خشخاش مشتق می شود، از جمله مورفین، کدئین، و هروئین، و همچنین آلکالوئیدهای مصنوعی.
محرک های نوع آمفتامین (ATS): آمفتامین و داروهای مشتق شده از آمفتامین، از جمله مت (همچنین به عنوان سرعت)، MDMA، و اکستازی.
آرام بخش ها: شامل داروهای دیگری می شود که هدف اصلی آنها کاهش انرژی، هیجان یا اضطراب است، و همچنین داروهایی که عمدتاً برای شروع یا کمک به خواب استفاده می شوند (که خواب آور نیز نامیده می شود).
حلال ها و مواد استنشاقی: گازها یا مواد شیمیایی که می توانند باعث مسمومیت شوند اما دارو نیستند، از جمله سوخت، چسب و سایر مواد صنعتی.
شایع ترین مواد مخدر در هر کشور
بر اساس این گزارش، 275 میلیون نفر در سراسر جهان در سال 2020 مواد مخدر مصرف کرده اند. افراد بین سنین 15 تا 64 سال، حدود 5.5 درصد از جمعیت جهان حداقل یک بار مواد مخدر مصرف کرده اند.
در کل، شاهدانه رایج ترین ماده مخدری بود که در 107 کشور و منطقه فهرست شده استفاده می شود:

بر اساس این گزارش تریاک شایع ترین مواد مخدر در خاورمیانه، جنوب و آسیای مرکزی است. قابل ذکر است که افغانستان بزرگترین تولید کننده تریاک در جهان است و بیش از 90 درصد هروئین غیرقانونی را در سطح جهان تامین می کند.